


Molkwardersyl in zestiger jaren Molkwardersyl 2025


Molkwerum, dorp met rijk zeevaarder verleden
Direct aan het IJsselmeer, tussen Stavoren en Hindeloopen, ligt Molkwerum. Een dorp met een rijk zeevaarder verleden, dat wel het Venetië van het Noorden werd genoemd. Doordat Molkwerum uit 7 kleine eilandjes bestond en de mensen contact hielden met planken en bruggetjes over het water. Tegenwoordig telt het dorp een kleine vierhonderd inwoners.
In de 17e eeuw stond Molkwerum bekend als het "Friese Venetië" vanwege de vele kanaaltjes, slootjes en bruggetjes. Het dorp was gebouwd op zeven 'pôllen' (eilandjes), die door water van elkaar gescheiden waren. Een kaart uit 1718 toonde maar liefst negentien bruggetjes, wat het dorp de bijnaam het "Friese Doolhof" opleverde, omdat vreemdelingen er gemakkelijk konden verdwalen.
Handel:De economie van Molkwerum was destijds sterk afhankelijk van de zeehandel, voornamelijk met Amsterdam.
Internationale aandacht:In 1669 bezocht de groothertog van Toscane het dorp op aanraden van raadspensionaris Johan de Witt, die hem wees op het unieke dialect en de klederdracht.
In de tweede helft van de 18e eeuw begon het verval. Het inwonersaantal halveerde, huizen werden afgebroken en slootjes werden gedempt en vervangen door straten. Het unieke karakter van het "doolhof" verdween hiermee.
Een belangrijke gebeurtenis die de kwetsbaarheid van de regio aantoonde, was de watersnoodramp van 1825, waarbij grote delen van Friesland overstroomden. Dit leidde uiteindelijk tot een reorganisatie van de waterschappen.
Tegenwoordig is Molkwerum een veel kleiner en rustiger dorp. Aspecten van de rijke geschiedenis, zoals gevelstenen, zijn bewaard gebleven in musea zoals het Rijksmuseum in Amsterdam, het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen en het Fries Scheepvaartmuseum in Sneek.